Το "Nουδού και Light" ξεκίνησε ως "anything but Νουδού" σαν αστείο, ένα βράδυ που οι συνδαιτυμόνες μιας ελληνικής παρέας του Λονδίνου (όχι αυτής του Αλογοσκούφη που ξετίναξε τα δημόσια ταμεία, μιας άλλης που ξετίναζε τις μουχλιασμένες βρετανικές pubs) είχαν κατεβάσει αρκετά λίτρα μπύρας ώστε η πολιτική συζήτηση που με μοναδική μαεστρία είχε αποφευχθεί ως τότε, να γίνεται σταδιακά αναπόφευκτη. Και η μαεστρία απαιτείτο γιατί η παρέα κάλυπτε όλο το πολιτικό φάσμα: από ακροδεξιούς που θα έκαναν τον Καρατζαφέρη να κοκκινίσει από ανεπάρκεια μέχρι αναρχικούς που έχουν κάνει ελεύθερο κάμπινγκ κάτω από το άγαλμα της πλατείας Εξαρχείων. Διόλου περιέργως, η παρέα δεν συμφωνούσε σε τίποτα (περίπου σαν τον ΣυΡιζΑ που κατέβηκε στη μάχη με 11 αρχηγούς). Μέσα όμως από τη διχογνωμία και την πολιτική διάσταση (για να το θέσω ευγενικά) η οποία ήταν βέβαιο ότι δεν θα οδηγούσε σε κανενός είδους σύνθεση (όπως για παράδειγμα συμβαίνει στο ΠαΣοΚ, όπου ελέω εξουσίας συστεγάζονται κατά καιρούς νεοφιλελεύθεροι με πρώην ΚΚΕ), άρχισε να σχηματίζεται ένας έντονα επικριτικός αντιπολιτευτικός πόλος. Όταν κάποιος λοιπόν πέταξε την ατάκα "δηλαδή anything but Νουδού!" μερικοί από εμάς ξέσπασαν σε γοερά γέλια, για λόγους που εκ των υστέρων αδυνατώ να εξηγήσω.
Αρχικά ούτε μου περνούσε από το μυαλό ότι θα μπορούσε να συμβεί οτιδήποτε άλλο με το ομώνυμο μπλογκ που ξεκίνησα μετά το hangover, εκτός του μόνος μου να τα λέω και μόνος μου να τ’ ακούω. Το μπλογκ ήταν ένα είδος “ψυχοθεραπείας”, παρακολουθώντας τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα εκ του μακρόθεν. Όμως διαψεύστηκα γιατί μέσα από το μπλογκ γνώρισα πολύ ενδιαφέροντες φίλους. Οι οποίοι κατά καιρούς και διαστήματα μεν συστηματικά δε, άφηναν το σχόλιο τους και κατέθεταν τη συμπαράστασή τους. Περιττό να πω ότι χωρίς αυτούς η “ψυχοθεραπεία” δεν θα κρατούσε σε καμία περίπτωση αυτά τα δύο και πλέον χρόνια που διήρκεσε και δεν θα κατέληγε επιτυχώς αλλά με τον γράφοντα να προβάρει ζουρλομανδίες στην μπουτίκ κάποιου άσυλου ξεχασμένων ψυχών. Με τυχαία σειρά χαιρετώ τους καλούς φίλους (αν μου διαφεύγει κάποιος αυτή τη στιγμή, θα τον συμπληρώσω πάραυτα :)) Makaka, Μικρό Φωκίωνα, Wert, Ροδιά, Πεντανόστιμη, Αντίδραση και Σεξ, Ασημώνη, Niemandsrose, Theoulini, Ακανόνιστη, Greek Rider, In someone else's dream, Παλιόσκυλο, Eco-Cinema, Swell, Polsemannen, Koupakia, E-cynical.
Στο ολοκληρωμένο blogroll μου υπάρχουν και άλλα καταπληκτικά blogs, οι προαναφερόμενοι είναι απλώς εκείνοι εκ του blogroll, με τους οποίους είχα πιο συχνή επικοινωνία, έστω και κατά διαστήματα. Γοργόνες και μάγκες, keep blogging! Χαιρετισμού χρίζει φυσικά και ο "Άγνωστος Αναγνώστης" που διάβαζε το blog στο blogspot ή στον reader του (μέσω reader οι μόνιμοι αναγνώστες ανήλθαν στους 324).
Ήταν ωραία. Φωτοσοπάραμε, φτιάξαμε videos (ως και animation, να ‘ναι καλά το maroulaki), γράψαμε αρθράκια, γράψαμε σχόλια, γράψαμε δημοσιογραφικά (με κλικ στα links βλέπετε κάποια επιλεγμένα) αλλά και μας έγραψαν. Μέχρι και με ιστορική ερευνούλα "φτιαχτήκαμε". Και φυσικά... θα έχω να λέω στα εγγόνια μου ότι με τη βλαχοπονηριά μου (και υπό κάποιες αδιευκρίνιστες ακόμα συνθήκες) το μπλογκ έφτασε μέχρι τα δελτία ειδήσεων που, δυστυχώς για αυτά, το πήραν πολύ πιο σοβαρά από όσο έπρεπε. Το κάζο τους άξιζε. Κυρίως όμως, απείρως πιο σημαντικό ήταν ότι είδα αναφορές προς το μπλογκ ως "εναλλακτική πηγή πληροφόρησης" σε διάφορες γωνιές του διαδικτύου κατά τη διάρκεια των μαύρων ημερών του Δεκέμβρη του Αλέξη. Δείγμα ότι με τη συμμετοχή πολλών φίλων λειτούργησε σαν κύτταρο, σε ένα αυθόρμητο δίκτυο από μπλογκς που όλα μαζί συνέθεσαν ένα εναλλακτικό μέσο (ετικέτα griots). Στη γενικευμένη, εκείνο τον καιρό, αναζήτηση των πολιτών για άμεση πληροφόρηση, απαλλαγμένη από την στρεβλωτική διαμεσολάβηση των συμβατικών ΜΜΕ, το μπλογκ δεχόταν χιλιάδες επισκέψεις καθημερινά.
Η συντριβή της πιο άδικης κοινωνικά και διεφθαρμένης κυβέρνησης, που διοίκησε την Ελλάδα σαν μια παρέα σαλταδόρων εμποράκων που αισχροκερδούσαν σε βάρος του κοινού με κάθε ευκαιρία, δεν θα μπορούσε παρά να συμπίπτει με το τέλος αυτού του μπλογκ. Κατά ευτυχή σύμπτωση όμως, συμπίπτει και με την επιστροφή μου στην Ελλάδα μετά από πολλά χρόνια στο εξωτερικό. Θα τα λέμε λοιπόν πιο συχνά στα γνωστά μπλογκολημέρια αλλά και σε καινούρια μελλοντικά. Θα τα λέμε ελπίζω και στο mentalmolecule, όπου μετακομίζω τουλάχιστον προς το παρόν. Το παρόν μπλογκ θα μείνει εδώ αλλά θα πάψει να ανανεώνεται. Το υλικό του είναι οργανωμένο στα tabs κάτω από τον τίτλο του και σε εκείνα στην κορυφή της δεξιά στήλης. Εις το επανειδείν.
Αναρτήσεις
