ΕΛ.ΑΣ. - τροφίμων - Χρυσαυγιτών

Η περίφημη φωτογραφία της "Ελευθεροτυπίας" (όλο το ρεπορτάζ: "Μολότοφ από την πλευρά των ΜΑΤ" εδώ) που απεικονίζει τραμπούκο (aka "αγανακτισμένο πολίτη" του Άγιου Παντελεήμονα, aka "νοικουκραίο") να εξαπολύει μολότοφ εναντίον διαδηλωτών προχθές βράδυ. Δεξιά του τραμπούκου βρίσκονται ΜΑΤ, αριστερά του ειδικοί φρουροί και παντού ροπαλοφόρα Χρυσαύγουλα, όλοι μαζί σε κοινό μέτωπο. Με κλικ η φωτογραφία μεγεθύνεται.


Στο γνωστό μοτίβο, η αντιρατσιστική πορεία κυλούσε ειρηνικά μέχρι που ΜΑΤ και τραμπούκοι επιτέθηκαν, όταν οι διαδηλωτές προσέγγισαν την πλατεία που τα Χρυσαύγουλα έχουν μαντρώσει εδώ και καιρό, απαγορεύοντας την είσοδο στους μετανάστες.

Και ενώ η συνεργασία της ΕΛ.ΑΣ. με νεοναζί είναι κοινός τόπος (διαβάστε σχετικά: Η παρατεταμένη Χρυσή Αυγή της Ελληνικής Αστυνομίας), δείτε την αντίδραση της γερμανικής αστυνομίας, όταν ροπαλοφόροι νεοναζί απείλησαν αντιρατσιστική διαδήλωση (Βίσμαρ, 12 Αυγούστου 2006) . Εντελώς παρόμοια συγκυρία, αντιδιαμετρικά αντίθετη αντιμετώπιση. Το βίντεο γίνεται συγκλονιστικό γύρω στο 2ο λεπτό.

Συλληφθέν μέλος της σπείρας απαγωγών και συμβολαίων θανάτου, ήταν υποψήφιος με τη ΝΔ!

Μέσω email από ***@karximakis.gr

ΘΕΜΑ: «Υποψήφιος με τη ΝΔ σε ψηφοδέλτιο δημοτικών εκλογών με επικεφαλής Διευθύντρια Γραφείου εν ενεργεία Υφυπουργού, αλλά και Πρόεδρος εργολαβικής εταιρείας που συμμετέχει σε δημόσιο έργο φέρεται να είναι ένας εκ των συλληφθέντων της σπείρας, στην οποία αποδίδονται πληρωμένα συμβόλαια θανάτου, βομβιστικές επιθέσεις, αλλά και η απαγωγή του επιχειρηματία κ. Παναγόπουλου !!!»

Σύμφωνα με ηλεκτρονικά δημοσιεύματα ένας εκ των συλληφθέντων εγκληματικής σπείρας, στην οποία αποδίδονται πληρωμένα συμβόλαια θανάτου, βομβιστικές επιθέσεις, αλλά και η απαγωγή του επιχειρηματία κ. Παναγόπουλου φέρεται να:

(α) Ήταν υποψήφιος με τη δημοτική παράταξη της Νέας Δημοκρατίας στην Αμφιλοχία με επικεφαλής την σημερινή Διευθύντρια Γραφείου Υφυπουργού της Κυβέρνησης (ΦΕΚ ΥΟΔΔ 114/17-3-09)

(β) Είναι Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος Τεχνικής Εταιρείας (ΦΕΚ ΤΑΕ ΕΠΕ 398/16-1-09), η οποία φέρεται να συμμετέχει σε δημόσια έργα και συγκεκριμένα στην κοινοπραξία για την κατασκευή της Ιονίας Οδού. Μάλιστα, γίνονται αναφορές και σε επιμέρους έργα στην περιοχή της Ηλείας που έχουν ανατεθεί στην συγκεκριμένη εταιρεία.

Θεωρώντας αυτονόητη υποχρέωση της Κυβέρνησής σας να διερευνήσει άμεσα τα καταγγελλόμενα,

Ερωτώνται οι συναρμόδιοι Υπουργοί: Περισσότερα...
Αληθεύει ότι ο συγκεκριμένος συλληφθείς για συμμετοχή στην εγκληματική σπείρα στην οποία αποδίδεται, μεταξύ άλλων βαρύτατων εγκλημάτων και η απαγωγή του κ. Παναγόπουλου, ήταν υποψήφιος δημοτικής παράταξης της ΝΔ με επικεφαλής την σημερινή Διευθύντρια Γραφείου Υφυπουργού της Κυβέρνησης σας; Εάν ναι, είστε σε θέση να ενημερώσετε τη Βουλή για την πολιτική σχέση Διευθυντών Γραφείων Υπουργών σας με συλληφθέντες για βαρύτατα εγκλήματα;

· Πόσα δημόσια ή δημοτικά έργα έχουν ανατεθεί μέσω Υπουργείων, ΟΤΑ και δημοσίων φορέων στην τεχνική-οικοδομική-χωματουργική ανώνυμη εταιρεία, της οποίας Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος είναι ο φερόμενος ως μέλος της παράταξης της ΝΔ που συνελήφθη για συμμετοχή στην εγκληματική σπείρα πληρωμένων συμβολαίων θανάτου, βομβιστικών επιθέσεων και απαγωγών επιχειρηματιών;

· Αληθεύει ότι η εταιρεία αυτή συμμετέχει και στην κοινοπραξία για την κατασκευή της ΙΟΝΙΑΣ ΟΔΟΥ;

· Εφόσον πράγματι προκύπτει από την αστυνομική έρευνα ότι ο συγκεκριμένος συλληφθείς, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της συγκεκριμένης τεχνικής εταιρείας είχε αναλάβει το ξέπλυμα λύτρων από την απαγωγή του Παναγόπουλου, σε ποιες ενέργειες θα προβεί η Κυβέρνησή σας ενόψει του ενδεχομένου να συμμετέχει στη κοινοπραξία της κατασκευή της ΙΟΝΙΑΣ ΟΔΟΥ μια εταιρεία ο ιδιοκτήτης της οποίας ξεπλένει παράνομο χρήμα προερχόμενο από εγκλήματα;



Οι ερωτώντες Βουλευτές

Μιχάλης Καρχιμάκης

Γρηγόρης Νιώτης

Μάρκος Μπόλαρης

Χρήστος Αηδόνης

Γιώργος Πεταλωτής

Θεοδώρα Τζάκρη

Γιώργος Ντόλιος

Γιάννης Αμοιρίδης

Γιάννης Δριβελέγκας

Μιχάλης Τιμοσίδης

Βαγγέλης Παπαχρήστος

Δημήτρης Τσιρώνης

Λεωνίδας Γρηγοράκος

Παναγιώτης Ρήγας

Νίκος Ζωΐδης

Δημήτρης Βαρβαρίγος

Βασίλης Κεγκέρογλου

Μανώλης Στρατάκης

Τάσος Σιδηρόπουλος

Η φτώχια με... φούσκες

Δείτε μια "απολαυστική" παρουσίαση, μέσω εντυπωσιακών απεικονίσεων κάποιων βασικών διεθνών οικονομικών δεδομένων σε σχέση με κοινωνικά και περιβαλλοντολογικά στοιχεία. Οι "φούσκες" αναπαριστούν κράτη και το πληθυσμιακό μέγεθός τους, ενώ η κίνησή τους, την σχετική διαχρονική θέση τους στο επίπεδο (x,y) των δεδομένων που παρουσιάζονται. Περίπου από το 4:30 και μετά μπορείτε να δείτε πως οι λεγόμενες "υπό ανάπτυξη" χώρες μπορεί να είναι ως και έναν αιώνα πίσω από τις ΗΠΑ στην οικονομία αλλά (εντελώς ανακόλουθα) σε κοινωνικά θέματα είναι πολύ πιο κοντά. Φυσικά υπάρχει και η αντίστροφη ανάγνωση, ότι δηλαδή σε κοινωνικά θέματα οι ΗΠΑ είναι πολύ πίσω. Τα στοιχεία υγείας που απεικονίζονται στην παρουσίαση παραπέμπουν στην κυρίαρχη στις ΗΠΑ συντηρητική αντίληψη ότι η υγεία δεν είναι απαραίτητα δικαίωμα. Είναι ενδιαφέρον το ότι ενώ αυτά τα στοιχεία αντικατοπτρίζετουν το γεγονός ότι η οικονομική ανάπτυξη δεν είναι απαραίτητα ούτε ο γρηγορότερος ούτε ο αποδοτικότερος τρόπος για την επιστροφή οφελών προς ολόκληρη την κοινωνία (ούτε καν μακροπρόθεσμα), άλλα στοιχεία που παρουσιάζονται αργότερα ισχυροποιούν την ανάγκη για αγορές (στο συγκεκριμένο οικονομικό πλαίσιο φυσικά), υπογραμμίζοντας ίσως για άλλη μια φορά την ανάγκη εξεύρεσης ενός σημείου "ευσταθούς ισορροπίας" που το "νεοφιλελεύθερο μοντέλο" δεν παρέχει.

Πηγή βίντεο: ted.com. Με κλικ στο "View subtitles" μπορείτε να εισάγεται αγγλικούς υπότιτλους για ευκολότερη παρακολούθηση.

Ομελέτα (αλά ΣυΡιζΑ)

Μετά το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα για τον ΣυΡιζΑ, το ότι τα λεγόμενα "ρεύματα" του Συνασπισμού θα δημιουργούσαν... ανεμοστρόβιλο ήταν πέρα από αναμενόμενο. Αυτό που είναι απολύτως εντυπωσιακό όμως είναι πως κάποιοι, των οποίων μάλιστα η έκφραση απολαμβάνει μεγάλης αποδοχής ανάμεσα στα "συντροφικά ιστολόγια", επιδόθηκαν για πολλοστή φορά σε δίκες προθέσεων. Ίσως η ιστορία να επαναλαμβάνεται γιατί (μακάρι απλώς να μην διδασκόμασταν από αυτήν) την αγνοούμε παντελώς. Γράφτηκε λοιπόν σε blogs ανοιχτά και μετά μεγάλου πάθους (διότι αλλιώς τι "Emo κόμμα" θα ήταν ο ΣυΡιζΑ!), ότι την "ανανεωτική πτέρυγα" αποτελούν όσοι απλώς προσδοκούν να προσχωρήσουν στο ΠαΣοΚ.

Το παρακάτω κομμάτι του Θάνου Παπαδόπουλου από τη Στήλη Άλατος ("Τα Νέα", 26/06/09) είναι απολύτως ενδεικτικό του πόσο ανιστόρητη είναι αυτή η προσέγγιση (αν υποθέσουμε ότι η δίκη προθέσεων αποτελεί καν πολιτική προσέγγιση). Είναι ακόμα διαφωτιστικό για το που οδήγησε η στρατηγική "να είμαστε αρεστοί" κάποιους "πραγματικούς Αριστερούς" (πολύ "επαναστάτες" και διόλου "ανανεωτικούς") στο παρελθόν και που οδηγούν οι κατοπινοί "πραγματικοί Αριστεροί" το Συνασπισμό σήμερα.

"ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ της πρώτης εκλογικής ήττας του ΚΚΕ εσωτερικού κάναμε συνέδριο. Τότε ο σ. Α. Μπριλλάκης, που αργότερα συνεργάστηκε στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, ήρθε με την πρόταση: Να αλλάξουμε την ευρωπαϊκή μας πολιτική και να προσχωρήσουμε- για λόγους ψηφοθηρικούς- στο μπλοκ ΠΑΣΟΚ- ΚΚΕ που κορυβαντιούσαν επαναστατικά: «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ- το ίδιο συνδικάτο». Αναλάβαμε τότε με τον Ισαάκ, χωρίς καμία προσυνεννόηση, να εξηγήσουμε στο συνέδριο ότι η επιλογή της ευρωπαϊκής ενότητας ήταν στρατηγική επιλογή. Κι εν πάση περιπτώσει, όσοι ήθελαν το «έξω από την ΕΟΚ» θα ψήφιζαν τους γνήσιους εκφραστές του. Λίγο αργότερα βγάλαμε και το σύνθημα για την «Ευρώπη των εργαζομένων».

Την Κυριακή των ευρωεκλογών, πρωί πρωί, ανέβηκα τη Βαλτετσίου και τη Σίνα και μετά καμιά πενηνταριά σκαλιά για να φτάσω στο εκλογικό μου τμήμα. Με υποδέχθηκαν με χαμόγελα οι νεαροί και οι νεαρές της επιτροπής. Τους έδωσα την ταυτότητά μου και πήρα ένα μάτσο από 27 ψηφοδέλτια. Πήγα πίσω από το παραβάν, διάλεξα το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ και πέταξα τα υπόλοιπα στη μαύρη σακούλα. Ύστερα έβγαλα το στιλό μου κι έγραψα στην πάνω αριστερή γωνία του ψηφοδελτίου: «Η Ελλάδα έξω από την Ευρώπη είναι μια βαλκανική μιζέρια». Δίπλωσα το ψηφοδέλτιο, το έβαλα στον φάκελο και το έριξα στην κάλπη. Για να κάνεις ομελέτα, πρέπει να σπάσεις αυγά.

Εις το επανιδείν!"

* Η εικόνα είναι αφίσα του "ΚΚΕ Εσωτερικού", από το MacManus Diaries.

"ΤΟ ΒλΗΜΑ" το λέει το ποίημα

Σε ανυπέρβλητα ύψη δημοσιογραφικής απαξίωσης πετάει πλέον "ΤΟ ΒλΗΜΑ", όπως αποκαλύπτει σήμερα το Ιδεοδοχείο.

Μετά το γκάλοπ στο site της εφημερίδας, που ανεδείκνυε τον Καραμανλή σε νικητή του debate των αρχηγών μόλις 5 λεπτά μετά την έναρξη του debate (!) και το ολοσέλιδο λιβελογράφημα κατά Παπανδρέου επειδή ταξίδευε με την οικονομική θέση (!)...

... σήμερα το δίδυμο Ψυχάρης-Πρετεντέρης παρουσιάζουν λεπτομερειακό ρεπορτάζ από τη χθεσινή συνάντηση Καραμανλή - Ερντογάν! Η οποία, ατυχώς δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ!


Όλες οι λεπτομέρειες στο Ιδεοδοχείο. Περισσότερες ιστορίες για αγρίους στην ετικέτα Μέσα Μαζικής Εξαχρείωσης.

Ο Πολίτης σαν πελάτης ή η Δικαιοσύνη σαν τουαλέτα

Η λειτουργία της Δικαιοσύνης αποκαλύπτει για ένα κράτος όσα περίπου και η τουαλέτα για ένα εστιατόριο! Καθαρό WC σημαίνει πιθανώς και καθαρή κουζίνα. Όσο απλοϊκός και να είναι ο παραλληλισμός, ενισχύεται κατ' αρχήν από το ότι εκεί επέρχεται η "κάθαρση" στα κράτη και τα εστιατόρια αντίστοιχα. Ισχύει βέβαια και το ανάποδο: Τριτοκοσμικές τουαλέτες υπονοούν και αντίστοιχη κατάσταση στην κουζίνα.

Πριν λίγο καιρό, στην αδελφή τριτοκοσμική Ινδία, επιβλήθηκε η πρώτη καταδίκη με βάση "σκάνερ εγκεφάλου" και μάλιστα ισόβια! Πρόκειται για μια συσκευή που παράγει ένα εγκεφαλογράφημα, το οποίο υποτίθεται ότι συνοψίζει τις αντιδράσεις του εγκεφάλου σε 11 μεταβλητές. Οι τιμές που παίρνουν οι μεταβλητές αυτές υποτίθεται ότι αποκαλύπτουν αν το άτομο έχει "γνώση βάση εμπειρίας" για ένα συμβάν. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το μηχάνημα απεφάνθη ότι μια κοπέλα είχε γνώση βάση συγκεκριμένης εμπειρίας για το θάνατο από δηλητηρίαση του πρώην αγαπημένου της [Wired UK edition, τεύχος Ιουνίου].

Μέσα στο μεταλλικό κουτί του "σκάνερ εγκεφάλου" εμπεριέχεται φυσικά τόση "bad science" όση και στο "lie detector" της "Στιγμής της Αλήθειας" κι ακόμα περισσότερη. Για την ιστορία, το μεν πρώτο μετράει εγκεφαλικά σήματα όταν οι ανακριτές διαβάζουν στο υποκείμενο μια ιστορία (πχ. την ιστορία του φόνου), το δε δεύτερο μετράει χτύπους καρδιάς, επίπεδο εφίδρωσης κτλ, όταν το υποκείμενο απαντάει σε συγκεκριμένες ερωτήσεις. Το κακό είναι ότι οι κατασκευαστές του "σκάνερ εγκεφάλου" γνωρίζουν για τον εγκέφαλο περίπου όσα και η Ευγενία Μανωλίδου ή οποιοσδήποτε άλλος άνθρωπος, ειδήμονας ή μη, μια και πρόκειται για λειτουργίες τεράστιας πολυπλοκότητας (πόσο μάλλον για να "χωρέσουν" σε 11 αριθμητικές τιμές).

Και εδώ είναι το σημείο που ο παραλληλισμός ενισχύεται ακόμα περισσότερο: Το αδιανόητο της ιστορίας είναι ότι κανείς δεν ξέρει πως ακριβώς λειτουργεί το "σκάνερ εγκεφάλου" (δεν έχει υπάρξει καμιά επιστημονική δημοσίευση ή οτιδήποτε άλλο σχετικά με την τεχνολογία του) λόγω του ότι εκκρεμεί εμπορική πατέντα και ο κατασκευαστής δεν θέλει να χάσει το εμπορικό πλεονέκτημα. Πέραν λοιπόν του προφανούς συμπεράσματος ότι ο "Μεγάλος Αδελφός" κρυφοκοιτάζει τώρα και μέσα στο ανθρώπινο μυαλό, φαίνεται ότι ο υπήκοος ενός τριτοκοσμικού -φρενιασμένου κατά πάσα πιθανότητα να καλύψει το χαμένο έδαφος ως τον καπιταλισμό- κράτους, μπορεί να μην είναι πολίτης αλλά πελάτης, είτε το θέλει είτε όχι φυσικά.

Εν τω μεταξύ, στη δική μας τριτοκοσμική πατρίδα, το έγκλημα εναντίον της Κωνσταντίνας Κούνεβα, το οποίο συνδέεται επίσης με εμπορικά (και μάλλον δουλεμπορικά) κίνητρα, οδηγείται στο αρχείο [Ελευθεροτυπία, χθες]. Το γεγονός ότι η ηρωική Κούνεβα εργαζόταν σαν καθαρίστρια είναι για τον προκλητικό παραλληλισμό του σημερινού ποστ, απλώς ένα καπρίτσιο της ιστορίας.

O Xρ. Ζώης Ακούει; Τα ΚΕΠ διαλύονται!

Εmail από τον αντιπρόεδρο της ΠΟΣΕ-ΚΕΠ:

Το σύνολο των εργαζόμενων στα ΚΕΠ αναζητούν το αρμόδιο Υφυπουργό για τα ΚΕΠ κο Χρ. Ζώη ώστε να δώσει λύσεις στα προβλήματα όχι μόνο των εργαζομένων αλλά και του θεσμού!

Ενάμιση χρόνο και πλέον που έχει αναλάβει καθήκοντα Υφυπουργού θεωρεί σημαντικότερο την αγορά υβριδικών αυτοκινήτων απο τους κους βουλευτές και λιγότερο σημαντικό την ποιότητα της εξυπηρέτησης των πολιτών από την δημόσια διοίκηση και κυρίως απο τα ΚΕΠ.

Τα ΚΕΠ έχουν περιέλθει σε μεγάλη κρίση με αθρόα εισαγωγή διαδικασιών χωρίς καμία μελέτη ,οργάνωση αλλά κυρίως εκπαίδευση του προσωπικού.

Το παραπάνω γεγονός αποδεικνύει Περισσότερα...
και η μεγάλη ταλαιπωρία που υπάρχει για τους συμπολίτες μας για την απογραφή για τον ΑΜΚΑ.Τα προβλήματα εξακολουθούν να υπάρχουν και σήμερα καθώς δεν έχει δοθεί καμία σημασία στην καλύτερη οργάνωση της διαδικασίας παρά το γεγονός οτι οι εργαζόμενοι πέρα απο διαμαρτυρίες έχουν κάνει κυρίως προτάσεις.

Την εικόνα αποσύνθεσης του θεσμού των ΚΕΠ θα έρθει να επιβαρύνει σε λίγες μέρες και η έναρξη άλλων διαδικασιών όπως η επιδότηση ενοικίου,το εποχικό βοήθημα του ΟΑΕΔ αλλά και η χορήγηση δελτίων ελεύθερης μετακίνησης για ΑΜΕΑ.

Από τα παραπάνω συμπεραίνει κανείς εύκολα πως ο θεσμός που καταξιώθηκε για την ποιότητα των υπηρεσιών του προς τους πολίτες περιέρχεται σε δύνη καθώς ο αρμόδιος Υφυπουργός τα έχει αφήσει στην τύχη του.

Προφανώς η αγωνιά του για την εξασφάλιση της επανεκλογής του στην εκλογική του περιφέρεια τον κάνει να ασχολείται με θέματα του νομού και άσχετα προς το αντικείμενο του όπως εύκολα μπορεί κάποιος να συμπεράνει από τα δελτία τύπου της προσωπικής του ιστοσελίδας.

Ενδεικτικά αναφέρονται κάποια:

* 12 Ιουνίου 2009 -Με παρέμβαση του Υφυπουργού Εσωτερικών κ. Χρήστου Ζώη χρηματοδότηση του Δήμου Γόννων για τα υδρευτικά έργα
* 18 Mαΐου 2009 -Ο Υφυπουργός Εσωτερικών κ. Χρήστος Ζώης σε γυναικείους συλλόγους της Επαρχίας Αγιάς
* 13 Μαΐου 2009 -Ο Υφυπουργός Εσωτερικών κ. Χρήστος Ζώης στις εκδηλώσεις για τον πολιούχο της Λάρισας 'Αγιο Αχίλλειο
* 24 Απριλίου 2009 -Ο Υφυπουργός Εσωτερικών κ. Χρήστος Ζώης στη Νέα Υόρκη ως επίτιμος τελετάρχης στις εκδηλώσεις της ομογένειας
* 18 Μαρτίου 2009 -Έργα κατά της λειψυδρίας στο Δήμο Λακέρειας με παρέμβαση του Υφυπουργού κ. Χρήστου Ζώη
* 03 Μαρτίου 2009 -Δελτίο Τύπου για άμεση προκήρυξη του μέτρου της ολοκληρωμένης διαχείρισης βαμβακιού
* 19 Δεκεμβρίου 2008 -Με παρέμβαση του Υφυπουργού Εσωτερικών κ. Χ. Ζώη στο Υπουργείο Οικονομίας επί τάπητος σημαντικά ζητήματα του Νομού Λάρισας
* 02 Δεκεμβρίου 2008 -Επαφές του Υφυπουργού Εσωτερικών κ.Χρήστου Ζώη με εκπροσώπους Συλλόγων του Νομού Λάρισας
* 26 Νοεμβρίου 2008 -Πίστωση 45000 ευρώ στο Δήμο Αμπελώνα για έργα αποκατάστασης με παρέμβαση του Υφυπουργού Εσωτερικών κ. Χρήστου Ζώη
* 15 Οκτωβρίου 2008 -Συνάντηση Υφυπουργού κ. Χρήστου Ζώη με εκπροσώπους του Οινοποιείου Τυρνάβου
* 15 Ιουλίου 2008 -Επίσκεψη Αγροτικού Συνεταιρισμού Καστρακίου στον Υφυπουργό Εσωτερικών Χ. Ζώη

Σημαντική βοήθεια που προσφέρεται στο νομό σας κε Υφυπουργέ αλλά θα πρέπει επιτέλους να καταλάβετε ότι είστε Υφυπουργός Εσωτερικών του συνόλου των πολιτών της χώρας και άλλα είναι τα καθήκοντα σας!

Οι εργαζόμενοι του θεσμού σας εκλιπαρούν να σκύψετε επιτέλους στα προβλήματα του πριν είναι πολύ αργά και η κατάσταση μη αναστρέψιμη!

ΒΩΝΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ
ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΚΕΠ
ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΟΣΕ-ΚΕΠ
(Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων Εργαζομένων ΚΕΠ)

Δεξιά τα καμένα, αριστερά τα καταπατημένα

Καταστροφή, δεν ξέρω τι να πω στα παιδιά μου...

Η οδύνη είναι τεράστια, οδύνη για την καταστροφή και οδύνη για την ανικανότητα των υποτιθέμενων υπευθύνων.

Δεν φταίνε οι απλοί πυροσβέστες και ας είναι και αξιωματικοί, εντολές εκτελούν, αλλά εντολές ποιων…

Των πιο άχρηστων κομματικοποιημένων βαθμοφόρων.

Μετά από τόσες εκλογικές διαδικασίες κατά την μεταπολίτευση και αλλάζοντας κάθε τόσο την ηγεσία, από μπλε σε πράσινους και από πράσινούς σε μπλε το μόνο που καταφέραμε (γιατί όλοι είμαστε συνένοχοι) να έχουμε διατηρήσει τους πιο άχρηστους και τους πιο ηλίθιους!

Όλο το άρθρο και οι φωτογραφίες εδώ.

Αμαρτωλέ μου ΣΥΡΙΖΑ

Εδώ και καιρό ήθελα να αναρτήσω κάποιες σκέψεις σχετικά με τον ΣυΡιζΑ αλλά το ανέβαλα. Ο λόγος ήταν απλούστατα ότι ο ΣυΡιζΑ δεχόταν κακόπιστη κριτική, ως και επίθεση, πανταχόθεν. Υπό τέτοιες συνθήκες οποιαδήποτε καλοπροαίρετη κριτική χάνει το νόημά της. Τα πράγματα όμως έχουν αλλάξει δραματικά, η οχλαγωγία έχει πάψει και ο ΣυΡιζΑ ψάχνεται. Πολύ συνοπτικά θα αναφέρω τα πιο πολυσυζητημένα και αμφιλεγόμενα σημεία του στίγματός του και τα λάθη που, κατά τη γνώμη μου, του στέρησαν την ευκαιρία που (δημοσκοπικά φαίνεται ότι) του παρουσιάστηκε.

Ο ΣυΡιζΑ και τα Δεκεμβριανά.

Ο ΣυΡιζΑ ήταν ο μόνος χώρος που στάθηκε ανοιχτά και απερίφραστα στο πλευρό των εξεγερμένων του Δεκεμβρίου. Ο πόλεμος που δέχτηκε για αυτό, με βασικό επιχείρημα ότι δεν καταδικάζει τη βία, εκπορεύτηκε κυρίως από κόμματα που ασκούν επιλεκτική κριτική σε φαινόμενα βίας (π.χ. ΛαΟΣ και ΚΚΕ). Όλα αυτά είναι βέβαια γνωστά και ο μόνος λόγος που αναφέρονται είναι να καταδειχτεί η υποκρισία και τα ταπεινά ελατήρια πίσω από τις... ευγενείς επιθέσεις.

Ο ΣυΡιζΑ έκανε φυσικά άριστα που υποστήριξε τους εξεγερμένους. Δεν μπόρεσε όμως να πείσει γιατί δεν άρθρωσε απλό και συγκροτημένο λόγο (και εξηγούμαι στη συνέχεια). Εν μέρη αυτό δικαιολογείται από το ότι βρέθηκε μόνος του απέναντι σε όλους, αλλά για ένα κόμμα που "βλέπει" το 15% αυτό δεν είναι δικαιολογία. Πολύ περισσότερο, για ένα κόμμα της σύγχρονης Αριστεράς, που το μόνο όπλο του είναι ο λόγος του.

Πιο συγκεκριμένα, το τυπικό σκηνικό των ημερών, όταν οι εκπρόσωποί του βομβαρδίζονταν στα διάφορα πάνελ, ήταν οι υπεκφυγές, η αλλαγή της συζήτησης και μετά από αφόρητη πίεση, κάποιες φορές, το ότι η βία δεν συμβάδισε ποτέ με την "κουλτούρα" του χώρου. Αντίθετα, αυτό που θα περίμενε να ακούσει κανείς από τους εκπροσώπους του ήταν μια χωρίς υπεκφυγές καταδίκη της βίας, όχι όμως επειδή το ζητούσαν οι συγκεκριμένοι πολιτικοί και δημοσιογραφικοί παράγοντες αλλά επειδή όντως αυτή είναι η "κουλτούρα" του χώρου.

Κυρίως όμως, το αυτονόητο που περίμενε να ακούσει, ήταν ένας πεντακάθαρος διαχωρισμός ανάμεσα στους μπαχαλάκηδες που έπαιζαν το παιχνίδι τους και τους μαθητές (και υπόλοιπους πολίτες) που βγήκαν από τα ρούχα τους και τα σπίτια τους για να εναντιωθούν στη βία. Σε μια καθημερινή συζήτηση που διήρκεσε βδομάδες ολόκληρες, είναι ζήτημα αν ακούστηκε αυτό το αυτονόητο επιχείρημα μια ή δύο φορές. Και αυτό, ενώ όλη η επίθεση εναντίον των εξεγερμένων βασίστηκε στην εξίσωσή τους με μπαχαλάκηδες και χουλιγκάνους. Κόμματα με ξύλινο λόγο και πολιτικάντικες ντρίπλες, έχουμε πολλά, δεν χρειάζεται ένα ακόμα. Ο ΣυΡιζΑ δεν είχε να κρύψει τίποτα, αλλά απέναντι στην επίθεση που δέχτηκε και σε όσα κλήθηκε να υπερασπιστεί, έμεινε αμήχανος και αναποτελεσματικός.

Ο ΣυΡιζΑ και η Ε.Ε.

Μοιάζει απίστευτο κι όμως ο ΣυΡιζΑ είναι ίσως το μόνο κόμμα που στην πράξη δεν έχει θέση ως προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για την ακρίβεια δείχνει να έχει δύο (αντιδιαμετρικές) απόψεις. Ο κατ' εξοχήν ευρωπαϊστής Συνασπισμός, απόγονος σχηματισμός του Αριστερού χώρου που μιλούσε για την ανάγκη της Ε.Ε. όταν στο ΠαΣοΚ φώναζαν ακόμη "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο", βρίσκεται σε πλήρη αντιδιαστολή με κάποιες συνιστώσες του ΣυΡιζΑ.

Είναι σαφές ότι στον Συνασπισμό πρέπει να αποφασίσουν αν είναι υπέρ της Ε.Ε. ή όχι. Στην πρώτη περίπτωση, τίθεται το ερώτημα προς τι αντιευρωπαϊκές κορώνες. Διότι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί απλώς σαν κριτική τα όσα έχουν ειπωθεί κατά καιρούς από την ηγεσία του ΣυΡιζΑ για την Ε.Ε.. Στην ίδια περίπτωση, τίθεται το θέμα αν η συνύπαρξη με αντιευρωπαϊστές προσθέτει κάτι, έστω και στο επίπεδο των ποσοστών, ή όχι. Πρέπει ίσως να δουν μήπως με αυτά και μ' αυτά, κινδυνεύει ένας χώρος που ιστορικά έχει παράγει ιδέες, να παγιωθεί ως στείρο "κόμμα διαμαρτυρίας".

Αν πάλι είναι εναντίον της Ε.Ε., πρέπει να διευκρινίσουν γιατί κάποιος θα πρέπει να προτιμήσει τον ΣυΡιζΑ. Ειδικά εφόσον μετά από πολλά χρόνια οι ίδιοι δικαιώνουν τις θέσεις του ΚΚΕ. Να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους ως ένα δεύτερο Αριστερό αντιευρωπαϊκό κόμμα, πράγμα που κατά την άποψη του γράφοντος είναι πάρα πολύ δύσκολο.

Η ηγεσία του ΣυΡιζΑ (πριν και μετά την ήττα)

Μετά την ήττα των ευρωεκλογών, η αντίδραση της ηγεσίας του ΣυΡιζΑ συνοψίζεται περίπου στο ότι "αν πληρώσαμε για τη στάση μας κατά τη διάρκεια των γεγονότων του Δεκέμβρη, τότε κανένα πρόβλημα. Πάλι την ίδια στάση θα τηρούσαμε υπό παρόμοιες συνθήκες". Το οποίο είναι εξαιρετικά έντιμο, δεδομένου ότι το κόμμα είχε κατηγορηθεί σφόδρα ότι επιχειρούσε να επωφεληθεί από την εξέγερση. Παρ' όλα αυτά, αν αυτή η στάση γενικευτεί και πέρα του συγκεκριμένου ζητήματος, κινδυνεύει να εκφυλιστεί περίπου στον πολιτικαντισμό "συνεχίζουμε υπεύθυνα" που αναμασάει ο Καραμανλής μετά από κάθε ήττα. Με άλλα λόγια, λάθη έχουν γίνει και θα πρέπει να αναγνωριστούν.

Από εκεί και πέρα, ίσως πρέπει να αναλογιστούν στο ΣυΡιζΑ, ότι οι "βιτρινιάρικες" επιλογές δεν έχουν αντίκτυπο στους ψηφοφόρους στους οποίους απευθύνονται.

--
Μια συλλογή από άρθρα σχετικά με το διάλογο για την επόμενη μέρα στον ΣυΡιζΑ, μπορείτε να βρείτε εδώ.

Έργα και ημέραι στο Μαρούσι (καταγγελία)

Στο (προ)χθεσινό δημοτικό συμβούλιο Αμαρουσίου ο Πευκιώτης Γιώργος Πατούλης και οι δημοτικοί του σύμβουλοι αποφάσισαν να μην τηρήσουν το νόμο. Ενώ το Ελληνικό Κράτος με νόμο αποφάσισε ότι οι εργαζόμενοι στον Οργανισμό Εργασίας στο Δήμο Αμαρουσίου μέχρι 31.12.2005 έχουν δικαίωμα να συνεχίσουν να εργάζονται - μετά το κλείσιμο του Οργανισμού – στο Δήμο. Χθες όμως ο Πατούλης απέδειξε ότι δεν έχει... καμία σχέση με το Μαρούσι. Από τους 375 εργαζόμενους που είχαν το πιο πάνω δικαίωμα, αποφάσισε μαζί με την παρέα του ότι τους 140 δεν θα τους κρατήσει. Έκπληξη!!! Μέσα σε αυτούς τους 140 είνα οι διοικήσεις των δύο μη αρεστών σωματείων καθώς και εκείνοι που πήραν μέρος στην τελευταία απεργία. Κανένας σεβασμός σε εργαζόμενους πάνω από 10 χρόνια σε υπηρεσίες στο Μαρούσι. Στις 3:30 το πρωί αποφάσισαν ότι δεν τους κάνουν. Γιαυτό προνόησαν να έχουν πάρει συμβασιούχους για να τους αντικαταστήσουν. Συνθήματα που ακούστηκαν από τους εξαγριωμένους απολυμένους: Όχι στη χούντα του Πατούλη, Η τρομοκρατία δεν θα περάσει, Αύριο δουλεύουμε;;;

μέσω email.

Πίσσα και πούπουλα

Δώσε μου ποσοστά και επικράτεια, δείξε μου τον γαλαζοπράσινο χάρτη, ψοφάω!

Οι Νουδού-και-Λάιτ έπεσαν 10 μονάδες από τις προηγούμενες ευρωεκλογές, έχασαν την Α' Θεσσαλονίκης μετά από Ν χρόνια, βρίσκονται στο 25% στη Β' Αθήνας, μπορεί τελικά να μην πάτωσαν στο -6% που έλεγαν τα exit-polls μεν, αλλά και το -4,5% βαρύτατο είναι. Σχεδόν 5, δηλαδή μια μούτζα παρά κατιτίς.

Οπότε μπήκε μπροστά η κασέτα: Το-πήρανε-το-μήνυμα-και-αν-γίνουνε-καλύτεροι (πολύ καλύτεροι, προσθέτουν γιατί το σκέτο καλύτεροι το ξόδεψαν στην προηγούμενη παραλαβή μηνύματος), θα-είναι-εκείνοι-οι-νικητές-στις-εθνικές-εκλογές.

Όταν βέβαια βγήκε ο ανυπαρκτότερος να μας πει ποιο μήνυμα πήρε, μας είπε ότι οι Έλληνες πολίτες του ζητάνε να αντιμετωπίσει τη διεθνή κρίση! Ρε για δες μεγαλοϊδεατισμός ο ανυπαρκτότερος! Επομένως η σχετική επιδείνωση της θέσης της χώρας στην Ε.Ε., όπως π.χ. περίτρανα απέδειξε ο πανάκριβος δανεισμός, μάλλον σημαίνει ότι η διεθνής κρίση πλήττει... κυρίως την Ελλάδα.

Μας είπε επίσης ο ανυπαρκτότερος ότι πολλοί Νουδού-και-Λάιτ οπαδοί, νιώθουν πληγωμένοι από τις συμπεριφορές ορισμένων στελεχών. Ευαίσθητες ψυχές! Παρέλειψε βέβαια να λάβει το μήνυμα ότι οι υπόλοιποι Έλληνες νιώθουν καταληστεμένοι από τις απάτες ορισμένων υπουργών του.

Με δεδομένο ότι λάθος μήνυμα παρέλαβε πάλι ο ανυπαρκτότερος (τον φτύνουν κι αυτός νομίζει ότι βρέχει κατά το κοινώς λεγόμενο) και επιπλέον ότι η αντίστροφη μέτρηση για τον θλιβερό του θίασο έχει αρχίσει, το πιο πιθανό είναι ότι θα πέσουν σαν τις μέλισσες στο μέλι αλλά στο τέλος θα προσγειωθούν στην πίσσα και τα πούπουλα.

Και μετά τις στιγμές ευθυμίας που μας προσφέρουν αφειδώς οι Λάιτ (μπορεί και να γελούσαμε με την καρδιά μας, αν δεν κυβερνούσαν τη χώρα), ας πάμε και στον έτερο ηττημένο. Εδώ, θα μου επιτρέψετε να αλλάξω ύφος και να εκθέσω εν τάχει όσα καταλαβαίνω και όσα αδυνατώ να αντιληφθώ.

Καταλαβαίνω λοιπόν ότι ο ΣυΡιζΑ θεωρείται χαμένος παρότι αύξησε το ποσοστό του από τις τελευταίες ευρωεκλογές (ενώ για παράδειγμα, το ΚΚΕ καταγράφεται στους νικητές έστω και αν αντίστοιχα η δύναμή του μειώθηκε και μάλιστα σε εκλογές που το ευνοούν μια και μονοπωλεί σχεδόν την αντιευρωπαϊκή ψήφο). Και πράγματι έτσι είναι διότι τον ΣυΡιζΑ τον προσπέρασε μια μοναδική ευκαιρία.

Επίσης καταλαβαίνω ότι ο ΣυΡιζΑ από τη στιγμή που έκανε το δημοσκοπικό μπαμ, δέχτηκε επίθεση και από κόμματα αλλά και από ΜΜΕ. Και αυτό δεν θα πρέπει να λέγεται με παράπονο από εκπρόσωπους και φίλους. Πολύ απλά γιατί είναι αναμενόμενο. Όταν ένα μικρό κόμμα δείχνει καρφωμένο πάνω από το 15% για αρκετούς μήνες, τότε, είτε είναι ριζοσπαστικό όπως θέλει να λέγεται, είτε δεν είναι, οπωσδήποτε πάντως απειλεί με αποσταθεροποίηση το σύστημα.

Καλά ως εδώ. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πως είναι δυνατόν σήμερα το βράδυ να βγαίνουν εκπρόσωποι του ΣυΡιζΑ στα κανάλια και να κάνουν ανοίγματα στο ΚΚΕ! Και για αυτό δεν διερωτώμαι σε μικροπολιτικό επίπεδο, είναι απολύτως θέμα ουσίας. Δηλαδή ας με διαφωτίσει κάποιος, τι σχέση μπορεί να έχει η Αριστερά και η Πρόοδος, ο Ριζοσπαστισμός και η Ανανέωση με τα αρχαία απολιθώματα και τα ιζηματογενή πετρώματα; Μια οποιαδήποτε σχεσούλα, τόση δα...

Ούνα φάτσα, ούνα ράτσα: Στην Ιταλία το κράτος χρηματοδοτεί κυβερνητικές παρτούζες

Ώρα ευρωεκλογών και στη γειτονική Ιταλία ασχολούνται με τους υψηλούς όρχεις και τους υψηλούς μαστούς των υψηλών καλεσμένων του υψηλότερου καραγκιόζη αρχηγού ευρωπαϊκού κράτους ever. Ο οποίος, μια λεπτομεριούλα, κυβερνά την πατρίδα της Αναγέννησης, του πολιτισμού, των γραμμάτων και ουκ ολίγων προοδευτικών διανοητών, επί τρεις θητείες (και έχει ο καθολικός Θεός, αμήν).

Στη βίλα λοιπόν του Μπερλουσκόνι στη Σαρδηνία, όπως αποκάλυψε η εφημερίδα "EL PAIS", κυκλοφορούσαν από καιρού εις καιρόν ξετσούτσουνοι και ξώβυζες διάφοροι φίλοι και φίλες του παρτουζιάρη πρωθυπουργού. Αυτή και άλλες φωτό που μπορείτε να δείτε εδώ, έχουν απαγορευτεί στην Ιταλία. Ρε λες το ότι ο Μπερλουσκόνι ελέγχει σύσσωμο τον ιταλικό Τύπο να παίζει κάποιο ρόλο? Ααααχ! Σύγχρονη δυτική Δημοκρατία (ξεβράκωτη στ' αγγούρια)!


Θα πείτε: και τι μας νοιάζει ρε κουμπάρε? Το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι οι συγκεκριμένοι υψηλοί προσκεκλημένοι μετακινούνταν από και προς την πρωθυπουργική βίλα με κρατικά αεροσκάφη. Κάτι το οποίο για τον "Καβαλιέρε" ήταν απολύτως φυσικό αφού επρόκειτο "για την ασφάλειά τους" [BBC]. Πάνω απ' όλα το ασφαλές σεξ!

Επίσης υπάρχει μια αμυδρά υποψία δουλέματος στην απάντηση του Ιταλού πρωθυπουργού, όταν οι δημοσιογράφοι τον ρώτησαν γιατί σουλατσάρουν διάφοροι ξετσούτσουνοι στη βίλα του. Ο Μπερλουσκόνι απάντησε: "Εσείς κάνετε ντους ντυμένοι? Οι φωτογραφίες είναι αθώες" [BBC]. Ντυμένοι μεν όχι, αλλά ούτε με strap-on και το λούτσο ντούρασελ, πες μας ξενέρωτους.

Ίσως αναγνωρίζετε μια κάποια συνάφεια με τη σαπίλα που ζούμε στην Ελλάδα. Εντάξει, εκεί ο κρατικός κορβανάς χρηματοδοτεί τις κυβερνητικές παρτούζες κυριολεκτικά ενώ εδώ μόνο μεταφορικά, αλλά είμαστε σε καλό δρόμο.

Ίσως τέλος να αναγνωρίζετε και μια κάποια συνάφεια στη χυδαιότητα της επονομαζόμενης "λαϊκής Δεξιάς", της εδώ και της έξω. Πέρα από τον φαταουλισμό της, θεωρεί και μαγκιά να δουλεύει τον κοσμάκη κατάφατσα αφού πρώτα τον έχει ληστέψει. Υπό αυτή την έννοια ο Μπερλουσκόνι είναι το απόλυτο είδωλο του κάθε Βουλγαράκη.

Στα σαγόνια των καρχαριών

contra-voting.blogspot.com
Ο Ζαχόπουλος, ο Τσιτουρίδης (και όλο το κουμπαρολόι του), ο Ρουσόπουλος, ο Πρετεντέρης, ο Βουλγαράκης, ο Καρατζαφέρης, ο Βορίδης, η Πελέκη, ο Στυλιανίδης, ο Ψωμιάδης, ο Αλογοσκούφης (κι όλη η "παρέα του Λονδίνου" που ξάφρισε τα ταμεία), οι Μητσοτάκηδες, ο Πολύδωρας, ο Μαρκογιαννάκης, ο Κακλαμάνης, ο "μπουμπούκος" και η "μπουμπούκα" του, ο Εφραίμ... Όλοι αυτοί θα ψηφίσουν. Εσύ πήγαινε για μπάνιο...

Ημέρες που είναι...

Το συστημα τριβει τα χερια του οταν η κριτικη προερχεται απο το γραφικο και σιγα- σιγα ... εξωγηινο ΚΚΕ. Οταν ενα κομμα δεν μπορει να αρθρωσει στοχευμενο και αιχμηρο πολιτικο λογο αλλα η μονιμη επωδος ειτε προκειται για το χαλαζι που επεσε στη Κρητη ειτε για το πεναλτι που δεν δοθηκε ειναι 'ο ιμπεριαλισμος' και 'τα κομματα του ευρωμονοδρομου,' τοτε πρεπει πασει θυσια να κρατηθει στη ζωη! Μα κανοντας τα στραβα ματια στις διαφορες ανορθοδοξες αυτοχρηματοδοτησεις του, μα συντηρωντας και πλασαροντας τους αργοσχολους εργατοπατερες του, ο σκοπος ειναι ιερος! Αν αυτος ειναι ο αντιλογος, δεν εχουν να φοβηθουν τιποτα. Οταν ενιωσαν ομως τα πραγματικα πυρα, την καυστικη και προπαντως ειλικρινη και ανατρεπτικη κριτικη, τοτε φοβηθηκαν!!! Με ενορχηστρωμενη τακτικη σε διαφορα επιπεδα πετυχαν πολυ γρηγορα να αποδομησουν το λογο και να δυσφημησουν το αυθορμητο λαικο κινημα, να απαξιωσουν το προφανες δικιο. Το ριγος που τους διαπερασε ηταν φευγαλεο...Ο κοσμος γρηγορα ξεχασε. Αρχισε παλι να ψωνιζει, να επενδυει, να δανειζεται...Μολις η φουσκα παχυνει παλι, οι καρχαριες θα ξαναχτυπησουν , θα στεγνωσουν την αγορα και θα φορτωσουν την επομενη μπαζα. Ας ειναι... Την μερα της πορειας του ΠΑΜΕ, δεν θα κατεβουν στο κεντρο. Θα παρουν ενα ρεπο σαν ανθρωποι για μια μπιριμπα.

Λ.Γ., μέσω email (η εικόνα από παλιότερο post).

Οι ιδέες μένουν...

www.mpapagiannakis.grwww.ananeotiki.gr

Χάσε ένα μπάνιο για να χάσουν τον ύπνο τους

"Tο Σύστημα"... Γενικώς αόριστο, αόρατο, απροσδιόριστο... και άρα αήττητο. Αυθύπαρκτο, αναπόδραστο, παντοδύναμο... σχεδόν θεϊκό.

"Ασκεί εξουσία πάνω σου. Και από πηγάζει αυτή; [...] Πηγάζει από την έμφυτη δειλία του μέσου ανθρώπινου μυαλού. Πηγάζει από την κοινή γνώμη!"

10 επιχειρήματα κατά της αποχής, από το Nefelika
[αναδημοσιεύoνται και σε Πεντανόστιμη, Λαπούτα, Τσιμιτάκη]:

1. Όλοι ίδιοι είναι και σιγά μην αλλάξει τίποτα.

Άρα ας ακολουθήσουμε το δρόμο της μοιρολατρίας κι ας ανεχθούμε τη διαφθορά, την ασυδοσία και την κοινωνική αδικία που μας ταλαιπωρούν τόσες δεκαετίες. Ας μην τολμήσουμε να κάνουμε τίποτα, γιατί είμαστε αδύναμοι, φοβισμένοι και απογοητευμένοι. Ας περιμένουμε παθητικά το επόμενο σκάνδαλο, το επόμενο ξεπούλημα, το επόμενο θύμα. Κι ας αρκεστούμε στο να γκρινιάζουμε μεταξύ μας, κατηγορώντας όλους τους άλλους που σκέφτονται ακριβώς όπως εμείς. Μ’ αυτόν τον τρόπο, τουλάχιστον θα είμαστε σίγουροι ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Ποτέ.

2. Δεν θέλω να στηρίξω αυτό το πολιτικό σύστημα.

Η δυνατότητα ψήφου δεν στηρίζει το υπάρχον πολιτικό σύστημα, εκτός κι αν Περισσότερα...
σκοπεύεις να επιλέξεις ένα από τα δύο κόμματα που παραδοσιακά εναλλάσσονται στην εξουσία. Αντιθέτως, η αποχή συντηρεί τις μέχρι τώρα ισορροπίες και ευνοεί τις παρατάξεις που έχουν χτίσει τη δύναμη τους στην πελατειακή λογική και την οπαδική νοοτροπία. Αν θέλεις λοιπόν να δεις τον δικομματισμό να θριαμβεύει για άλλη μια φορά, πήγαινε για μπάνιο. Διαφορετικά, κάνε την παρουσία σου αισθητή με την ψήφο σου και άλλαξε το πολιτικό τοπίο. Με λίγη καλή τύχη, ίσως καταφέρουμε να δούμε κάποια στιγμή και απλή αναλογική στις βουλευτικές εκλογές. Η ευκαιρία υπάρχει, στο χέρι μας είναι αν θα την αφήσουμε να πάει χαμένη.

3. Δεν υπάρχει κανένα πολιτικό κόμμα με το οποίο ταυτίζομαι απόλυτα.

Υπάρχουν δεκάδες πολιτικά κόμματα που καλύπτουν ένα τεράστιο εύρος ιδεολογίας και μεθοδολογίας. Ακόμα κι αν δεν υπάρχει κάποιο που να θεωρείς ιδανικό, σίγουρα υπάρχει κάποιο με το οποίο συμφωνείς περισσότερο. Μπες στον κόπο να ψάξεις τις θέσεις τους αναλυτικά, ιδίως αυτές που αναφέρονται σε θέματα που σε αφορούν άμεσα. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι πρέπει να επιλέξεις να ανήκεις κάπου, ούτε ότι θα πρέπει να εμπιστευτείς τα πάντα σε πρόσωπα που δεν μπορείς να ελέγξεις. Συμμετέχοντας σε εσωκομματικές διαδικασίες ή απλά ασκώντας πιέσεις σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, έχεις τη δυνατότητα να συνδιαμορφώσεις το κόμμα της επιλογής σου προς την επιθυμητή κατεύθυνση. Και φυσικά, έχεις κάθε δικαίωμα να το απορρίψεις στις επόμενες εκλογές και να προτιμήσεις κάποιο άλλο.

4. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να συμμετέχεις πέρα από το να επισκέπτεσαι την κάλπη κάθε τέσσερα χρόνια.

Και ποιος είπε ότι το ένα αναιρεί το άλλο; Από πού κι ως πού η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία αποκλείει τη συμμετοχή σε άλλου είδους δράσεις; Ή μήπως αν κάποιος πάει και ψηφίσει γίνεται αυτομάτως κομματικό στρατιωτάκι και του απαγορεύεται να στηρίζει δραστηριότητες που δεν εγκρίνει η ηγεσία της παράταξης του; Αυτά είναι αστεία πράγματα, όπως αστείο είναι και να νομίζει κανείς ότι όλες οι πορείες, όλες οι συνελεύσεις και όλες οι συλλογικές διεκδικήσεις μαζί μπορούν να υποκαταστήσουν το δημοκρατικό δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι. Το να αφιερώνει κάποιος χρόνο και ενέργεια από τη ζωή του για να ασχοληθεί με την πολιτική και μετά να φοβάται να πάει στις εκλογές να ψηφίσει ισοδυναμεί με κλωτσιά σε μία καρδάρα γεμάτη γάλα.

5. Η συνειδητή αποχή είναι πολιτική θέση.

Αόριστη και αόρατη, στο ίδιο ακριβώς τσουβάλι με την αποχή της άγνοιας και της αδιαφορίας. Χωρίς δυνατότητα να εκφράσει δημόσιο λόγο στο ευρύ κοινό. Χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση να προβεί σε αποτελεσματικές κοινωνικές δράσεις. Χωρίς εκπροσώπηση στη Βουλή, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην τοπική αυτοδιοίκηση, στα μέσα και στα θεσμικά όργανα. Και χωρίς πιθανότητα να παρέμβει στο εσωτερικό των πολιτικών παρατάξεων για να αλλάξει τις δομές και τη νοοτροπία τους. Ουσιαστικά, η “συνειδητή” αποχή το μόνο που κάνει είναι να φιμώνει την ιδεολογία από την οποία προέρχεται, επιτρέποντας να διαιωνίζονται τα αρνητικά στερεότυπα που προσάπτουν στον αντιεξουσιαστικό χώρο όλοι όσοι έχουν συμφέρον από τη δαιμονοποίηση του.

6. Είμαι οπαδός της αμεσοδημοκρατίας και δεν πιστεύω σε εκπροσώπους.

Ωραία, και πώς ακριβώς θα φτάσουμε κάποια στιγμή στην ουτοπία της αμεσοδημοκρατίας; Με επανάσταση; Ας είμαστε σοβαροί… Μέχρι να το επιτρέψουν οι τεχνολογικές και κοινωνικές εξελίξεις θα είμαστε αναγκασμένοι να συμβιβαζόμαστε σε εκδοχές του σημερινού μοντέλου. Με εκπροσώπους που – σε έναν ιδανικό κόσμο – θα έχουν τις ικανότητες και το ήθος να διαχειριστούν περίπλοκα ζητήματα που καμία μαζική συνέλευση δεν μπορεί να λύσει. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε την κλίμακα για την οποία συζητάμε. Η Ελλάδα έχει κάπου έντεκα εκατομμύρια πολίτες, η Ευρωπαϊκή Ένωση μισό δισεκατομμύριο. Χωρίς εκπροσώπους και φορείς δεν είναι εφικτό να λειτουργήσει το σύστημα. Και για να γίνει το σύστημα πιο δίκαιο και πιο αποτελεσματικό είναι απαραίτητες οι εκλογές. Η προοπτική να μην υπάρχει καθόλου σύστημα είναι απλά αφελής, εκτός αν κάποιος ονειρεύεται μία Ευρώπη που θα αποτελείται από εκατομμύρια ολιγομελή και αυτόνομα κοινόβια. Τελευταία φορά που συνέβη κάτι ανάλογο πάντως ήταν λίγο μετά την εποχή των παγετώνων.

7. Καλύτερα να κάνουμε εκλογική απεργία για να ρίξουμε το σύστημα.

Αυτό δεν έχει γίνει ποτέ και πουθενά, κι ούτε πρόκειται. Μάλιστα, όσες φορές επιχειρήθηκε συντονισμένα είχε καταστροφικά αποτελέσματα. Όπως και να ‘χει, είτε το ποσοστό αποχής στις ευρωεκλογές φτάσει το 30% είτε το ξεπεράσει, σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να φτάσει στο σημείο να ακυρώσει την όλη διαδικασία. Ακόμα κι αν μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο στο μέλλον όμως, το μόνο που θα συνέβαινε θα ήταν να εκλείψει ο κοινοβουλευτισμός, ανοίγοντας το δρόμο σε αυτόκλητους “σωτήρες” να αντικαταστήσουν το δημοκρατικό πολίτευμα με τη δικτατορία της αρεσκείας τους. Θέλεις να συμβάλλεις σε μία τέτοια προοπτική;

8. Αν υπήρχε ενωμένη και ισχυρή αριστερά θα πήγαινα να ψηφίσω.

Και πώς ακριβώς περιμένεις να υπάρξει όσο δεν ψηφίζεις; Σα να μην έφτανε το ανοιχτό τραύμα της μακρόχρονης διάσπασης, από τη στιγμή που αποφασίζεις να απέχεις συντηρείς τα μικροπολιτικά παιχνίδια, την ηττοπάθεια, την οπισθοδρόμηση, την πόλωση, τον παλαιοκομματισμό και τη μίζερη καθαρολογία των ευκαιριακών μικρομάγαζων. Το χειρότερο όμως είναι ότι άθελα σου ενισχύεις όλα τα κόμματα που βρίσκονται στον ιδεολογικό αντίποδα όσων πιστεύεις. Αν θέλεις μια καλύτερη και ενωμένη αριστερά λοιπόν, δεν έχεις παρά να ψηφίσεις το κομμάτι που θεωρείς περισσότερο υγιές και να βοηθήσεις να αναδειχτούν τα πρόσωπα που εμπιστεύεσαι περισσότερο. Κι αν δεν μπορείς να αποφασίσεις ποια αριστερά θέλεις, τουλάχιστον ψήφισε κάποιο μικρό και ανώδυνο κομμάτι της ώστε να αυξήσεις τη συνολική δυναμική της.

9. Αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο θα ήταν παράνομες.

Κι αν η αποχή μπορούσε να απειλήσει το κατεστημένο δεν θα την συνιστούσαν τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης. Από την Αυριανή μέχρι τον Πρετεντέρη, κι από τον Παπαχελά μέχρι το Άλτερ, η καθεστωτική προπαγάνδα επιμένει να προωθεί την αποχή ως μορφή διαμαρτυρίας κατά του πολιτικού συστήματος. “Πηγαίνετε για μπάνιο”, “εκμεταλλευτείτε το τριήμερο”, “μαυρίστε τους κάνοντας ηλιοθεραπεία”. Οι στυλοβάτες της διαπλοκής γνωρίζουν πολύ καλά ότι κάθε χαμένη ψήφος συντηρεί τα ποσοστά των δύο μεγάλων κομμάτων. Θα τους κάνεις τη χάρη;

10. Δεν πιστεύω στην δημοκρατία.

Το μόνο σύστημα στο οποίο δεν έχουν οι πολίτες δικαίωμα ψήφου είναι η δικτατορία – του χουντικού, του μονάρχη ή του προλεταριάτου. Ακόμα και στην αναρχία, η έννοια της αμεσοδημοκρατίας στηρίζεται στις ομόφωνες αποφάσεις ενός συνόλου. Λυπάμαι που σου το λέω λοιπόν, αλλά αν δεν πιστεύεις στη δημοκρατία, όποια λέξη και να χρησιμοποιείς για να περιγράψεις τον εαυτό σου, είναι καιρός να παραδεχτείς ότι είσαι απλά άλλος ένας φασίστας.

Ε αφού το λέει και η Αυριανή...

Idiocracy

Έναν Αύγουστο πριν χρόνια, έφτασε επιτέλους η άγια μέρα που ξέθαψα τη μικρή μου βαλίτσα, πέταξα μέσα μαλλιά-κουβάρια τα λίγα καλοκαιρινά μου και την έσυρα μέχρι το "τιουμπ". Έπειτα αφέθηκε στα χέρια της δεσποινίδος στο check in, που της κόλλησαν με ανάλαφρες κινήσεις μερικά αυτοκόλλητα πριν τη ρουφήξει ο ιμάντας. Και επιβιβάστηκα στην πτήση της KLM που με μια σύντομη στάση στο Άμστερνταμ μας μετέφερε, όλους τους χαρωπούς και προσωρινούς παλιννοστούντες, από το χειμώνα στο καλοκαίρι, από το Λονδίνο στην Αθήνα.

Η βαλίτσα με τα καλοκαιρινά από την άλλη, είχε διαφορετική γνώμη και ατυχώς έμεινε για τουρισμό στο Άμστερνταμ (τζάμπα τα αυτοκόλλητα). Ατυχώς λέω διότι Περισσότερα...
υπό κανονικές συνθήκες, την επομένη θα έπλεε, όπως ήταν, για Μύκονο όπου είχαμε προγραμματίσει να αλητέψουμε μια παλιοπαρέα ρεμάλια. Οπότε, αντ΄ αυτής ανέσυρα μια άλλη μικρή βαλίτσα, της πέταξα ό,τι βρήκα μπροστά μου και σάλπαρα με τη "Δημητρούλα". Μέσα σε αυτά που βρήκα να πάρω μαζί ήταν και ένα κοντομάνικο που παραλίγο να με βάλει σε μπελάδες.

Ήταν ένα βαρετό, άσπρο μπλουζάκι, χωρίς το παραμικρό επάνω του, εκτός από ένα μικρό σήμα του summer school από όπου το είχα πάρει. Θυμάμαι ότι το summer school ήταν ακόμα πιο βαρετό, εκτός από το γεγονός ότι πραγματοποιούνταν σε ένα νησί πολύ διαφορετικό από τη Μύκονο, στη Σκωτία απέναντι από τη Γλασκώβη. Κοιτάζοντας από το παράθυρο του ξενοδοχείου, δεν θα μου προξενούσε έκπληξη να δω το τέρας του Λοχνές με φτερά, να ξεπηδάει από κάποια πτυχή του ομιχλώδους τοπίου. Τέτοια ατμόσφαιρα! Χώρια το ξακουστό μολτ ουίσκι από το τοπικό αποστακτήριο...

Για να μην τα πολυλογώ, στη Μύκονο πλέον, ένα βράδυ σουλατσάρουμε μέσα στο μελίσσι στα σοκάκια ώσπου μέσα στο βουητό οι κεραίες μου πιάνουν κάτι εντελώς παράταιρο. Από κάπου ακούγεται ένα συγκεχυμένο "... ΠΑΣΠ σουξουμούξου ... ΠΑΣΠ". Στήνω αφτί και εντοπίζω σε κοντινή ακτίνα δύο φλωροτραμπούκους που έκαναν πόρτα, κατά πάσα πιθανότητα στο μαγαζί του μπαμπά, να με κοιτούν με ύφος απειλητικόν. Ρωτούσαν ο ένας τον άλλον: "ΠΑΣΠίτης είναι ρε;" και όταν κατάλαβαν ότι τους άκουσα, στύλωσαν το βλέμμα πιο προκλητικά. Ήταν η κλασσική ερμαφρόδιτη εικόνα του ελληνοπίθηκου μέσα στο ροζ πόλο-ραλφλώρεν. Μετά την αρχική έκπληξη, κατάλαβα ότι κοίταζαν το σήμα στο άσπρο μακό, το οποίο απεικόνιζε, αφαιρετικά πάντα, το τοπίο του σκοτσέζικου νησιού: τρεις αιχμηρές βουνοκορφές και ένα ξέφωτο. Οι μικρονοϊκοί πορτιέρηδες ,στελέχη της ΔΑΠ προφανώς, ειδάλλως δεν εξηγείται πως το άσπρο μακό μου έγινε... πράσινο πανί στα μάτια τους, είχαν περάσει το σήμα για τον ήλιο του ΠαΣοΚ ή κάποιο παρεμφερές σύμβολο.

Έχω να σας προτείνω λοιπόν την "τελική λύση" για το φαινόμενο ΔΑΠίτης: Να τους κάνουμε όλους "κάιντλυ ντισεμπάργκ" στη Μύκονο μία και δια παντός και να τους αφήσουμε εκεί να φάνε τις σάρκες τους. Μην με παρεξηγείτε, δεν προτείνω ένα είδος εξορίας σε νησί (έστω και χλιδάτο, όπως τους αρμόζει), όπως αυτά που έστελναν οι παππούδες τους τους αριστερούς. Περισσότερο ένα είδος "εθελουσίας εξόδου" θα το έλεγα.

Και για επίλογο θα ήθελα να σας συστήσω δύο καταξιωμένους ΔΑΠίτες: Στη... χειρωνακτική εργασία φυσικά, που αλλού; Ένας κι ένας...

Μουσική συμβολή στα ΔΑΠάκια

Για να έχουν κάτι καλύτερο να τραγουδάνε από το ιστορικό σύνθημα της παράταξης, την άναρθρη κραυγή "και ΑΑΑ και ΟΥΟΥΟΥ και ΔΑΠνουδουφουκού". Και ελλείψει Βουλγαράκη για την καντάδα "γαμ@&*# τον πού@&*# τo Γιωργάκη, Βουλγαράκη, Βουλγαράκη". Επί τη ευκαιρία της εκ νέου ανακήρυξής τους σε βασιλιάδες/ισσες του πάρτυ (εχμ συγνώμην, των φοιτητικών εκλογών εννοούσα)...

ref: mauroprovatos.blogspot.com (thnx yX).

Το έκτρωμα και η εκτροπή

Την έβαλε λοιπόν τη μπουγάδα του ο Καραμανλής, έκλεισε και το πορτάκι του πλυντηρίου (aka βουλή) και θα παραδώσει στην κοινωνία άσπιλους και αμόλυντους (και κατά αρκετά εκατομμύρια ευρώ πλουσιότερους) τους κυβερνητικούς που ενέχονται σε μύρια όσα σκάνδαλα. Δια της μεθόδου της παραγραφής βεβαίως βεβαίως.

Δεν ξέρω αν μπορεί να χαρακτηριστεί έκπληξη ή αιφνίδια η παύση των εργασιών της βουλής (πόσο μάλλον η συνεπαγόμενη παραγραφή των σκανδάλων: αυτή κι αν ήταν απολύτως αναμενόμενη!) δεδομένου ότι "κορυφαίοι" υπουργοί πρόσφατα περιφέρονταν στα δελτία, διατυμπανίζοντας ότι ούτε τα δομημένα, ούτε η Ζιμενς, ούτε η Γερμανός, ούτε το Βατοπέδι, ούτε τα γεράματα του Παυλίδη, ούτε κανένα από τα πενηνταφεύγα σκάνδαλα που καταγράφηκαν από το Μάρτη που άρχισε το πάρτυ, είναι στην πραγματικότητα σκάνδαλο (βλ. και προηγούμενη ανάρτηση "η χώρα της Μαρμότας")!

Ούτε αποτελεί δα και καμιά έκπληξη ότι η κυβέρνηση-έκτρωμα στην ανάγκη της καταφεύγει και στην εκτροπή. Πάντοτε φυσικά με το δεν-τρέχει-μία χαμόγελο του Προκόπη, της Ντόρας και των άλλων παιδιών της colgate. Αχ αυτά τα απαστράπτοντα χαμόγελα, οι αστραφτερές μασέλες, τόσο λαμπερές που "σβήνουν" ακόμα και το "άπλετο φως" που ρίχνει η κυβέρνηση παραγράφοντας τα υπό διερεύνηση σκάνδαλα.

Το μπλογκ προτείνει ο Κωστάκης Καραμανλής να συμπεριληφθεί στους "Μεγάλους Έλληνες" ως ο μεγαλύτερος πολιτικός απατεώνας της σύγχρονης Ελλάδας.

Υπέρ Βωβών και Εστιών (εμπορικών). Το σήριαλ συνεχίζεται

Διαβάζω στο site του Δημάρχου (ένας είναι Ο Δήμαρχος, όπως ακριβώς ένας είναι Ο Νομάρχης και να 'ναι καλά οι υπάλληλοί του που σπαμάρουν το σύμπαν):

"... Αυτά τα τρία προβλήματα που ήρθε να λύσει ο νόμος πρέπει να έχουν κατά νου διαρκώς όλοι όσοι ανεπιτυχώς και ψευδώς προσπαθούν να συνδέσουν το όνομα του Δημάρχου Αθηναίων με επιχειρηματικά συμφέροντα. [...]

Κάποιοι διαρρέουν πως η Π.Α.Ε. έχει κουραστεί από τις συνεχείς καθυστερήσεις και αναβολές και έχει χάσει την υπομονή της. Υπενθυμίζεται ότι οι όποιες καθυστερήσεις οφείλονται σε προσφυγές και απομένει η ελπίδα , η ζημιά να είναι μόνο η απώλεια χρόνου. Ο μόνος που δεν φταίει είναι ο Δήμος, που σε ότι τον αφορά δεν έχει καθυστερήσει ούτε ένα λεπτό. Μάλιστα για τους γνωρίζοντες ο τρόπος που έχει λειτουργήσει ο Δήμος στην εφαρμογή του νόμου και των όσων απορρέουν από αυτόν, αποτελεί για τον Δημόσιο Τομέα, ίσως μοναδικό τρόπο προς μίμηση." [από εδώ]

Και η αλήθεια είναι ότι ως προς το δεύτερο σκέλος έχει απόλυτο δίκιο: Πως και τι έκανε για το νόμο-παραγγελιά του επιχειρηματία. Ο Νικήτας είναι άνθρωπος του καθήκοντος. Το έκαναν το χρέος τους οι βουλευτές (όπως ακριβώς με το γήπεδο Καραϊσκάκη και το Mall στο Μαρούσι, ψήφισαν νόμους-παραγγελιές), τώρα είναι η σειρά του. Υπό αυτή την έννοια, ο Δήμαρχος αυτοαναιρείται, αλλά δεν βαριέσαι, ο πρώτος είναι ή ο τελευταίος; Και φυσικά έχει αρχίσει να είναι απολογητικός διότι για να γίνει η δουλειά "σωστά ;-)", με τη σφραγίδα του νόμου και την υπογραφή της Πελέκη-Βουλγαράκη, χρειάζεται χρόνος, ελέω ΣτΕ. Και ο χρόνος κοστίζει στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός.

Ενδεικτική (για να το πω κομψά) είναι η χθεσινή ανακοίνωση Βγενόπουλου, από όπου το παρακάτω απόσπασμα. Πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις, οι "κάποιοι που διαρρέουν" πήραν σάρκα και οστά:

"Ο Δήμος Αθηναίων και η Πολιτεία έχουν την υποχρέωση να μας διευκολύνουν να φτιάξουμε το γήπεδό μας και δεν μας κάνουν χάρη. Ο κ. Κακλαμάνης δεν πρέπει να περιμένει κανένα ευχαριστώ από εμάς (από εμένα τουλάχιστον). Ευχαριστίες να περιμένει από τα επιχειρηματικά συμφέροντα που θα εξυπηρετηθούν, αν τελικά προχωρήσει η διπλή ανάπλαση σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό. Η δε χθεσινή του τοποθέτηση ότι οι απόψεις μου δήθεν συμπίπτουν με του κ. Αλ. Τσίπρα, κατά του οποίου έχω προσφύγει στην αστική και ποινική δικαιοσύνη, αποδεικνύει την προτεραιότητα που αυτός δίνει στις πολιτικές αντιδικίες που εμένα όμως δεν με αφορούν." [από εδώ]

Διαβάστε μια συλλογή από άρθρα αθλητικών αλλά και πολιτικών εφημερίδων για το θέμα της "διπλής ανάπλασης", δείτε ποιος ο ρόλος συγκεκριμένων δημοσιογράφων και ακούστε την εκπομπή στην οποία η επιτροπή πολιτών εξηγεί εκτενώς τις θέσεις της στο Υπερ Βωβών και Εστιών (εμπορικών).

Τέλος, για το πόσο ταχύς είναι ο "προς μίμηση" Δήμος στην επίλυση κεντρικών προβλημάτων της καθημερινότητας δημοτών του, όταν αυτοί τυγχάνει να μην είναι μεγαλοεπιχειρηματίες, θα επανέλθω λίαν συντόμως...

10+2 βιβλιοπροτάσεις από τον γκουρού που ανακάλυψε τον εγκέφαλο του Αϊνστάιν!

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα βιβλίου που μόλις εξέπνευσε, υποσχέθηκα μια διαφορετική ανάρτηση: Τα 10 καλύτερα "τεχνολογικά" βιβλία, με την ευρεία έννοια (τόσο ευρεία που μπορεί να εκπλαγείτε) συν δύο αριστουργήματα της επιστημονικής φαντασίας, σύμφωνα με τον Steve Levy. O Levy είναι συγγραφέας βιβλίων τεχνολογίας και αρθρογράφος του Wired (έχει επίσης αρθρογραφήσει σε σειρά άλλων μεγάλων περιοδικών).

Έχει όμως να διηγείται και μια πολύ παράξενη ιστορία καθώς είναι ο άνθρωπος που, σε μία από τις έρευνές του, ανακάλυψε τον εγκέφαλο του Άλμπερτ Αϊνστάιν μέσα σε ένα βάζο, στο γραφείο του παθολόγου που τον αφαίρεσε και διατήρησε! [ναι, ναι, είναι αλήθεια!]

Ιδού λοιπόν οι βιβλιοπροτάσεις του γκουρού που ανακάλυψε τον εγκέφαλο του Αϊνστάιν [πηγή: IEEE Spectrum, Ιούλιος 2008]:

"The Pencil: A History of Design and Circumstance", Henry Petroski (Knopf, 1989). Πρόκειται για την ιστορία του μολυβιού μέσα στους αιώνες.

"Godel, Escher, Bach: An Eternal Golden Braid", Douglas Hofstadter (Basic Books, 1979). Η τεχνητή νοημοσύνη μέσα από τα μαθηματικά του Godel, τις νότες του Bach και τα σχέδια του Escher.

"Hackers and Painters: Big Ideas from the Computer Age", Paul Graham (O'Reilly 2004). Μια προσπάθεια αποτύπωσης της "υπερκαινοτόμας" (ultrainnovative) δραστηριότητας των επονομαζόμενων χάκερς από έναν καθ' ύλην αρμόδιο.

"The Codebreakers: The Story of Secret Writing", David Kahn (Macmillan 1967, revised 1996). Η ιστορία της Κρυπτογραφίας από τις κατακόμβες του Βατικανού ως τους δορυφόρους της NSA.

Τα υπόλοιπα βιβλία με κλικ στο Περισσότερα...
"Mirror Worlds; or, The Day Software Puts the Universe in a Shoebox... How it Will Happen and What It Will Mean", David Geiernter (Oxford University Press, 1991). Από το cyberspace του "Neuromancer" και το metaverse του "Snow Crash", στην πραγματική επιστήμη (έστω "προ-επιστήμη").

"The Making of the Atomic Bomb", Richard Rhodes (Simon & Schuster 1986). Μια επική εξιστόρηση του πως η αμιγής νοητική δύναμη αναμεμιγμένη με engineering μπορεί να οδηγήσει στον όλεθρο.

"Longtitude: The True Story of a Lonw Genius Who Solved the Greatest Scientific Problem of His Time", Dava Sobel (Walker 1995). Ό,τι ακριβώς περιγράφει ο τίτλος.

"The Soul of a New Machine", Tracy Kidder (Little Brown 1981). Το Άλφα των υπολογιστών (το Ωμέγα δεν έχει γραφτεί ακόμα).

"The Design of Everyday Things", Donald Norman (Basic Books 1988, revised 2002). Τα ψεγάδια στον σχεδιασμό βασικών καθημερινών αντικειμένων.

"A New Kind of Science", Stephen Wolfram (Wolfram Media 2002). Τα μαθηματικά των cellular automata (εδώ σηκώνω τα χέρια ψηλά, δεν έχω ιδέα!)

Μπόνους δύο εκπληκτικά (και πασίγνωστα) λογοτεχνικά βιβλία στη γενική σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας: Το κλασσικό "Frankenstein: or, the Modern Prometheus" της Mary Shelley και το cyberpunk "Neuromancer" του William Gibson (στα ελληνικά κυκλοφορεί ως "Νευρομάντης").

Η χώρα της Μαρμότας

Στην ταινία "Ημέρα της Μαρμότας" ο πρωταγωνιστής ζει συνεχώς το ίδιο εικοσιτετράωρο. Κάθε πρωί που ξυπνάει, ζει ίδια και απαράλλαχτα γεγονότα σε κάθε τους λεπτομέρεια, απόλυτα παγιδευμένος και αδύναμος να επιδράσει πάνω τους και να ορίσει την τύχη του. Αυτό ακριβώς ζούμε στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες. Αν κάποιος έκλεισε την τηλεόρασή του τον Γενάρη και την ξανάνοιξε τώρα, τα βρίσκει όλα ακριβώς εκεί που τα άφησε, σαν μεταμεσονύχτιο πρόγραμμα τηλεαγορών:

Στη βουλή η κυβέρνηση κουκουλώνει άλλη μια υπόθεση διαφθοράς. Αυτή τη φορά όμως δεν θα απουσιάσουν από την ψηφοφορία οι κυβερνητικοί βουλευτές (τα πρωτοποριακά κινήματα δεν επαναλαμβάνονται), απλώς θα ψηφίσουν κατά την ούτως ή άλλως απούσα τους συνείδηση. Ο αρχιδικαστής Σανιδάς αναλαμβάνει το ξέπλυμα των βρώμικων υπουργών, επιδιδόμενος στο προσφιλές του εδώ-παπάς-εκεί-παπάς με τον φάκελο της υπόθεσης. Ο Προκόπης Παυλόπουλος περιφέρει στα δελτία ειδήσεων το χαμόγελο του ήρωα χολυγουντιανής ταινίας καταστροφής, που ακόμα και την ώρα του Αρμαγεδδόνα, βρίσκει το χιούμορ να λέει τις παπαριές του, επαναλαμβάνοντας μονότονα ότι "τίποτε από όλα αυτά δεν αποτελεί σκάνδαλο". Κτλ κτλ κτλ.

Στην πλατεία Συντάγματος, σε ένα στηλάρι με θέα τη βουλή (και αλλού στην Αθήνα, απλώς στη συγκεκριμένη τοποθεσία ο συμβολισμός απογειώνεται) είναι ζωγραφισμένος ένας ολοστρόγγυλος ροζ κώλος που μέσα του αναγράφεται προς τιμήν όλων όσοι κάνουν τη βρώμικη λάντζα σε αυτή τη χώρα: "Σανιδάς kiss my ass".

---
Μην ξεχάσω: Σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα του βιβλίου. Με αυτή την αφορμή, αργά σήμερα θα έχουμε μία πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση για διαδικτυακούς βιβλιοφάγους.

Τόση Δημοκρατία δεν αντέχεται!

Με την ευκαιρία της σημερινής μαύρης επετείου, δύο λιγότερο γνωστά γεγονότα (ένα ιστορικό και ένα πολύ πρόσφατο) που διανθίζουν τη γενικότερη εικόνα των υπουργών που κουκουλώνουν σκάνδαλα ενώ απαγορεύουν τις κουκούλες, που διορίστηκαν εισαγγελείς επί χούντας κτλ κτλ:

Οι "ολίγον" βασανιστές τις χούντας και οι "πολύ" αρχιδικαστές της Δημοκρατίας.

Λαθρομετανάστης μένει "φυτό" μετά από ξυλοδαρμό από λιμενικούς. Η επίσημη θέση του Υπ. Εμπορικής Ναυτιλίας: Οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις προήλθαν από... παθολογικά αίτια.

Διαβάστε επίσης: "Απονεύρωση", "Με σήμα κατατεθέν μια ζαρντινιέρα".

Κούτσα-κούτσα καλικούτσα

Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης, σχετικά με το πως συγκεκριμένα ΜΜΕ έχουν αναλάβει το θεάρεστο έργο του εξαγνισμού και της αποκατάστασης κάποιων κατατρεγμένων υπουργών (οϊμέ), ήρθε χθες η εμφάνιση Ρουσόπουλου στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Νίκου Χατζηνικολάου.

Το έθνος ρίγησε, η πατρίς σκίρτησε, το μπιμπίκι μας φούσκωσε με την πολυαναμενώμενη επανεμφάνιση του υιού του ταχυδρόμου, του αυτοδημιούργητου με τα δημόσια λεφτά αποφοίτου ΙΕΚ, του πρώην (και μέλλοντα) υπερυπουργού. Η επανεμφάνιση, όλως τυχαίως βεβαίως-βεβαίως, συνέβη στο δελτίο του πρώην υποψηφίου προέδρου της ΟΝΝΕΔ και πρώην συνεργάτη του (υπό την στέγη άλλου, MEGAλύτερου καναλιού) και νυν συνεργάτη επιδοτούμενων από το δημόσιο εκδοτών. Όλως τυχαίως επίσης, ο υιός του ταχυδρόμου, πριν κάποιες βδομάδες είχε φιλοξενηθεί εις την φυλλάδα του Χατζηνικολάου (φιλοξενηθεί... τρόπος του λέγειν βέβαια, ο όρος είναι αδόκιμος, μια και η υπόψιν φυλλάδα είναι σε μεγάλο βαθμό δημιούργημά του). Σε εκείνη τη συνέντευξη, ο Χατζηνικολάου του είχε απευθύνει ερώτηση, λέγοντας ότι ο ελληνικός λαός είναι πεπεισμένος για την τιμιότητά του!

Οι καλοθελητές που παίρνουν στους ώμους τους Ρουσόπουλους για να τους κρατήσουν έξω από το νερό όταν τα κάνουν μούσκεμα, είναι αυτοί που θα μας τους φορτώσουν στην καμπούρα και πάλι. Η διαφορά βέβαια είναι ότι αυτοί πληρώνονται για την υπηρεσία τους ενώ εμείς πληρώνουμε και μάλιστα σε βάθος χρόνου και ακριβά. Γι' αυτό κλείστε τις TV.

Μηντιακός εξαγνισμός ή πως θα ξαναδείτε τον (κάθε) Βουλγαράκη υπουργό μετά από μια δεκαετία

Άλλη μια τεράστια "επιτυχία" της εφημερίδας "Το Βήμα" σήμερα. Άλλη μια συνέντευξη Βουλγαράκη. Μετά από αυτή με την οποία ζητούσε συγνώμη για το lifestyle βίο του ["Το Βήμα", 18 Ιαν. 2009], σήμερα μας δίνει τα φώτα του ως καθ' ύλην αρμόδιος, για τις συναλλαγές που γίνονται στις άγονες γραμμές ["Το Βήμα", 12 Απρ. 2009].

Εργολαβία έχουν αναλάβει κάποια συγκεκριμένα μέσα το μηντιακό εξαγνισμό του offshore, estate agent, νόμιμου και ηθικού πρώην (και μέλλοντα) υπουργού. Δίνοντας του βήμα να απολογείται μεν, αλλά για λάθος λόγους, σίγουρα όχι για το γεγονός ότι η προσωπική του περιουσία αυξήθηκε κατά εκατομμύρια ευρώ, ξεπουλώντας δημόσια περιουσία (στην πρώτη περίπτωση). Δίνοντάς του βήμα να λέει ότι πάντα τα ίδια γίνονταν, οπότε δεν τρέχει και τίποτα βρε αδερφέ (σήμερα).

Ταυτόχρονα, μέσα από την εκπομπή του Χασαπόπουλου στο MEGA, ο Βουλγαράκης έδινε σήμερα το πρωί συμβουλές για την υποκρισία στην ελληνική κοινωνία! Cocktail Βουλγαράκη λοιπόν, overdose στο τζάνκι τον τηλεθεατή και αναγνώστη. Μέχρι να νιώσει στερητικό σύνδρομο, οπότε φυσιολογικά θα τον ξαναδεί υπουργό σε καμιά δεκαετία. Όπως ακριβώς συνέβη με τον Σάββα Τσιτουρίδη, ο οποίος είχε απομακρυνθεί για σκάνδαλο από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, μόνο για να επανέλθει και να μοιραστεί τα χρήματα των ταμείων με τους κουμπάρους του, μέσω τον δομημένων, επί κυβέρνησης Καραμανλή.